Glöggt er gests augað segir máltækið. Í vefriti fjármálaráðuneytisins er kvartað yfir því að greiningaraðilar erlendis kalli Ísland “nýmarkaðsríki” eins og Tyrkland, Ungverjaland, Nýja Sjáland og fleiri lönd. Þar segir í dag “Ísland er oft flokkað með nýmarkaðsríkjum í umfjöllun um hávaxtamyntir. Sú flokkun er ekki viðeigandi í tilviki Íslands þar sem nýmarkaðsríki eru að öllu jöfnu miðlungs-/lágtekjuríki með skamma reynslu af markaðsbúskap og misvel mótað stofnanaumhverfi. Ísland er hins vegar hátekjuríki með þróað stofnanaumhverfi og ábyrga efnahagsstjórn.” (vefrit fjmr 23.08.07)
Erum við með langa reynslu af markaðsbúskap og með þróað stofnannaumhverfi? Hvaða markaðsbúskap er verið að tala um. Hvað er langt síðan að Sambandið og Kolkrabbinn með helmingaskiptakerfinu liðu undir lok? Hvar erum við með álvöru markaðsbúskap? Erum við ekki með einokun eða fákeppni á flestum sviðum? Hvernig er með orkumálin, samgöngumálin innanlands og utan, flutningakerfin, landbúnaðinn, dagvöruverslun, olíuverslun, dreifingu á tónlist, fjölmiðlun? Og hverjar eru hinar þróuðu stofnanir? Það hefur komið í ljós undanfarið að saksóknarakerfið, Ríkislögreglustjórinn, Samkeppnisstofnun, Ríkisendurskoðun, Umhverfisstofnun, Fiskistofa, Skipulagsstofnun og Fjármálaeftirlitið hafa ekki verið störfum sínum vaxinn í mörgum þeim málum sem hefði þurft að sinna.
Það hafa orðið gríðarlegar breytingar á Íslensku samfélagi til góðs undanfarin ár. Efnahagslífið hefur vaxið og blómstrað en stofnanir okkar sem eiga að hafa eftirlit og halda utan um ramma viðskiptalífsins hafa verið langt á eftir í þróuninni og ekki vaxið og dafnað eins og þörf er á. Það hefur skilað sér í hverju klúðrinu og skandalnum á fætur öðru og sér ekki fyrir endann á þeim málum. Nægir að nefna Baugsmálin, Olíufélagsmálið, virkjanamál á Snæfellsnesi og í Seyðisfirði, landlægt brottkast og kvótasvindl, yfirkeyrslu á fjárheimildum fjárlaga og það sem sumir hafa kallað þjófnað Sparisjóðanna.
Þegar við horfum í spegil eigum við að sætta okkur við það sem við sjáum og vinna okkur áfram út frá því. Við erum tekjuhá en það eitt og sér bjargar okkur ekki frá því að vera kölluð “nýmarkaðsríki”.